Ο αφέντης Χόλγκερ

Πρόσφατα κατέβασα διάφορα παραδοσιακά ψιλο- "new age" συγκροτήματα της Σκανδιναβίας. Αυτό που μου τράβηξε περισσότερο την προσοχή ήταν οι Garmarna. Συνδυάζουν παραδοσιακά μοτίβα της περιοχής αλλά και ταυτόχρονα trip-hop ρυθμούς. Ένα από τα πιο δυνατά και εντυπωσιακά κομμάτια τους είναι το "herr Holger", από το άλμπουμ τους "Guds Spelemän"-1996, "οι βιολιστές του Θεού":
Herr Holger


Fru Tala hon drömde en dröm i natt
Vak upp här är en god tid
Att den rike herr Holger han skulle ge tappt
Den rike herr Holger

Jag drömde jag drömde om vår gångare grå
Han bar dig till tinget du dödde där uppå

Min kära fru Tala du säg icke så
Dina drömmar kan väl vakna om en åtta år

De stötte på dörren med stänger och spjut
Är herr Holger är in där så skall han här ut

Herr Holger han talte till svennerna två
I läggen gullsadeln på gångaren grå

När som de var komna till Köpenhamn
Der ståndar kung Kristian på hvitan den strand

I varen välkommen herr Holger till mig
Herr Holger herr Holger det kostar ditt lif

Kung Kristian klippte det hufvudet af
Så blodet det neder till fötterna rann

När fru Tala fick se hennes herre var lik
Så domnas hon under skarlaknen hvit

Herr Holger blev grafven när klockan var tolf
När klockan var elfva så kom han igen

Han klappar på dörren med fingrarne små
Fru Tala stig upp dra låsarne frå

Med ingen så hafver jag stämma utsatt
Och ingen så släpper jag in uti natt

Min kära fru Tala gif bonden sin ko
För i helvete der är så svårt att bo

Fru Tala gif Romman och Skromman igen
För i helvete är så svårt att brinna för din vän

Nej om jag så skulle i helvete som svan
Så vill jag ej blifva utfattig försann

Far du i helvete med svennerna dina
vak upp här är en god tid
Så kommer jag efter med möerna mina
Den rike herr Holger


Μετάφραση:

Ο αφέντης Χόλγκερ

Η κυρα-Τάλα ονειρεύτηκε ένα όνειρο κάποιο βράδυ
Ξύπνησε κάποια στιγμή, είναι αλήθεια
ότι ο πλούσιος αφέντης Χόλγκερ θα έχανε την καρδιά του,
αυτός ο πλύσιος αφέντης Χόλγκερ

Ονειρεύτηκα, ονειρεύτηκα το γκρίζο μας άτι
ότι σε πήγε στο δικαστήριο που πέθανες

Αγαπημένη μου κυρα-Τάλα, μη λες τέτοια λόγια
είθε τα όνειρά σου να βγουν αληθινά μετά τον όγδοο χρόνο

Τσάκισαν την πόρτα με κοντάρια και δόρατα
Αν ο αφέντης Χόλγκερ είναι εκεί μέσα πρέπει να βγει

Ο αφέντης Χόλγκερ πρόσταξε τους ιπποκόμους
"σελώστε το άτι μου με τη χρυσή σέλλα"

Όταν έφτασαν στην Κοπεγχάγη
στεκόταν ο βασιλιάς Χριστιανός στο λευκό γυαλό

εσύ αφέντη Χόλγκερ είσαι καλοδεχούμενος σε μένα
Αφέντη Χόλγκερ, αφέντη Χόλγκερ αυτό θα σου στοιχίσει τη ζωή

Ο βασιλιάς Χριστιανός του έκοψε εκεί το κεφάλι
και το αίμα έτρεχε επάνω στα πόδια του

Όταν η κυρα-Τάλα είδε το σώμα του κύρη της
μούδιασε κάτω από τα λευκά σεντόνια

Ο αφέντης Χόλγκερ αναπαυόταν στις δώδεκα
μόλις χτυπούσε έντεκα σηκωνόταν ξανά

Χτυπούσε στην πόρτα με τα δάκτυλα τόσο λεπτά
"Κυρα-Τάλα βγάλε το μάνταλο, άσε με να μπω"

"Με κανένα δεν είπα ν' ανταμώσω
και δε θ' αφήσω κανένα να μπει μόλις πέσει η νύχτα"

"Αγαπημένη μου κυρα-Τάλα δώσε στο χωρικό πίσω το γελάδι
'τι στην Κόλαση είναι τόσο δύσκολο να ζεις

κυρα-Τάλα δώσε του Ρόμαν και του Σκρόμαν
'τι στην Κόλαση είναι δύσκολο να καίγεσαι για το φίλο σου"

"και στην Κόλαση να πήγαινα σαν κύκνος
εδώ δε θα ζήσω σα διακονιάρα

πήγαινε στην Κόλαση με τους ιπποκόμους σου
να ξυπνάς όταν είναι η ώρα
και θ' ακολουθήσω με τις παρθένες μου
τον πλούσιο αφέντη Χόλγκερ"

αυτό το μεσαιωνικό τραγούδι μιλάει για την ιστορία του αφέντη Χόλγκερ, ενός φοροεισπράκτορα που τα 'πιανε από τους κακομοίρηδες. Τιμωρήθηκε από το βασιλιά Χριστιανό της Δανίας που τον αποκεφάλισε. Ο κυρ-Χόλγκερ εμφανίζεται σα φάντασμα στη γυναίκα του Τάλα για να την προειδοποιήσει ότι μπορεί να καταλήξει στην κόλαση όπως αυτός. Την παρακαλεί να επιστρέψει στους χωρικούς ό 'τι τους έχει κλέψει. Η κυρα-Τάλα όμως προτιμάει να ζήσει πλούσια και με χλιδή τη ζωή της παρά να σκεφτεί τη μετα θάνατον ζωή.
Το βίντεο είναι πολύ καλό, είναι η περιγραφή ενός σύγχρονου τεχνοκράτη/λαμόγιου ο οποίος αφοσιομένος στα νούμερα και στα λεφτά του δεν έχει χώρο μέσα στο μυαλό του για να καταλάβει ότι μπορεί να υπάρχει "κάτι άλλο" το οποίο δε μπορεί να το εξηγήσει. Όσο τραγουδάει η τύπισσα εναλλάσονται ατμοσφαιρικές σκηνές με ξωκλήσσια, τάφους και δάση με αυτήν ενός γιάπη (εφοριακός άραγε;) σε πνιγηρό γραφείο γεμάτο ένταση. Άραγε καταλαβαίνει ότι δε θα πάρει και πολλά μαζί του; Μήπως το τέλος είναι κοντά και δεν είναι και τόσο όμορφο;
To video μπορείτε να το δείτε εδώ.

Παιδοτρίβης

Διάβαζα στο ΒΗΜΑ της 12 Νοεμβρίου για τους αμήχανους, φοβισμένους και αποπροσανατολισμένους μαθητές. Την τελευταία Παρασκευή στο κουζινάκι του γραφείου ήταν μια συνάδελφος που σχολίαζε τα του οίκου της. "Πήρα μια πλάσμα για τους μικρούς" είπε σε έταιρο συνάδελφό της που ετοίμαζε καφέ. Εγώ αυτομάτως τέντωσα το αυτί για το παρασύνθημα "λαβράκι" που καρτερούσα να ξεφουρνίσει. "Τώρα έχουν τη δική τους τηλεόραση στο δωμάτιό τους, συνδέουν και τα παιχνίδια τους εκεί, κλείνουν την πόρτα να μην ενοχλεί η φασαρία και έτσι με αφήνουν ήσυχη να βλέπω και εγώ τα δικά μου".
Μάιστα...
Και μετά από δέκα χρόνια ησυχίας και ασχολούμενη αυτή με τις εκπομπές της Μενεγάκη και της Τατιάνας, ανοίγει την πόρτα του παιδικού υπνοδωμάτιου και βλέπει τα βλαστάρια της να μη μπορούν να αρθρώσουν λέξη, να μη μπορούν να δείξουν την χώρα στο χάρτη, ξενόφοβα, χωρίς να ξέρουν τι θέλουν, σε σχολεία-κάτεργα-γαλέρες με βρώμα και δυσωδία και σάπιους τοίχους (όπου από τη γενιά μου δεν έχει αλλάξει καθόλου), με χάσμα γενιών, και απορίες "εγώ τους τα έδωσα όλα, γιατί είναι έτσι τα σύγχρονα παιδιά;"
Έλα ντε, τι δεν τους έδωσες;...

Kafka 's universe, Greek style

This is my first post in English. Two Sundays ago at noon, after a HelMUG meeting at the Ethnikon cafe, I was awarded with a parking fine just a street next to Palea Vouli, in an empty Athens centre by the municipal police. The location for fining was hilarious: the point was marked with an X-sign prohibiting both stopping and parking, unless (Jeez!) you are a local resident, which appeals (!) all the previous prohibitions. Then, I wonder: why both prohibition for stopping AND parking, and not just only parking (the /-sign)? Then, preparing just to leave, I saw the Kaklamanis' mercenaries approaching, spotting that another customer (unfined yet) had already parked in an empty place. They were certainly hanging around doing nothing (call it "hiding!") and waiting for the next victim to get straight to the trap. These guys are most possibly with a 6-month contract with an option of getting the Greeks' ultimate dream, "monimopiisi"(="getting permanent", i.e. unlimited contract for working in the public sector till death takes you apart from you work). This status of uncertainity makes them great exaggerating zealots on their duties, and the last days are reported attacking on poor immigrants from Africa and Asia selling their odds and ends on the city 's pavements, and when asked from other raged "Greek" citizens to give their identity and their commander, fearing the consequences of their illicit deeds, they are not responding. As people say: "δώσε θάρρος στον χωριάτη να σ' ανέβει στο κρεββάτι"
So, I had ended up my Sunday noon with having to pay a rediculus fine of 65 euros. The instructions on the back of the ticket indicated that it could be payed at the municipality 's fund between the very comfortable hours of 08:00 and 13:00, which meaned that I needed to waste a whole morning from my work for just paying a fine. So, I went on Tuesday at Athens Municipal Fund to pay it.
The building was looking some kind of modern industrial architecture of the late 70s. The dirt was prominent everywhere, the exremely worn-off counters, desks and chairs was the rule and the typical greek indifference of the public servants. Hopefully, there was not (yet) present the other typical greek public servant behaviour, boorishness. I went to register my ticket, I was glad that the clerk was calm, at least she didn 't tell me off. That was a success. Then I went to the cash-clerk 's booth. The guy was amazing. On long, dirty hair, he was counting the money the citizens were giving him and simultaneously reading a sports newspaper! Finally, I took a photo of a desk with a bench that is used for sitting and filling the applications the services ask for. On the desk was a broken Bic pen attached on a cord, keeping it not to be stolen or lost.
I have never seen such an ambience anywhere else, even in my homecity 's municipal or state services, even though is a small and provincial one. Even at my village 's municipal services at Arachovitika, Achaia, it is a nice, clean and tidy town hall. How can anybody believe that a city has hosted Olympic Games and has its services to the citizens kept like that?